Hamar er verkfæri sem notað er til að slá hlut til að hreyfa eða aflaga það

Hamar er tæki sem slær á hlut til að hreyfa eða afmynda það. Það er oftast notað til að berja neglur, leiðrétta eða brjóta hluti. Hamrar eru í ýmsum myndum, algenga myndin er handfang og toppur.

Efri hliðin er flöt til að slá, og hin hliðin er hamarhausinn. Lögun hamarhaussins getur verið eins og horn eða fleygur og hlutverk hans er að draga út neglur. Það er líka kringlótt höfuðlaga hamarhaus.

Sá sem notar tækið verður að þekkja frammistöðu, eiginleika, notkun, geymslu, viðgerðir og viðhaldsaðferðir tækisins. Öll smíðatæki verða að vera hæfar vörur framleiddar af opinberum framleiðendum. Skoða verður verkfæri fyrir vinnu og það er stranglega bannað að nota óhæf verkfæri eins og tæringu, aflögun, lausagöngu, bilun og skemmdir.

Hamar er helsta sláandi tækið. Það samanstendur af hamarhaus og hamarhandfangi. Hamrar eru skiptir í afnám, spenahamra, vélar, klóhamar, skoðunarhamar, flatskottarhamar, átthyrndur hamri, þýskur átthyrningur og naglahamður ···

Þyngd hamarsins ætti að vera í samræmi við vinnustykkið, efni og virkni, of þungt eða of létt verður óöruggt.

Þegar þyngd hamarsins tvöfaldast tvöfaldast orkan og þegar hraðinn tvöfaldast tvöfaldast orkan. Þess vegna, til að vera öruggur, þegar þú notar hamar, verður að velja hamarinn rétt og stjórna hraða höggsins.

Þegar þú notar handhamar skaltu gæta þess að tengingin milli hamarhaussins og hamarhandfangsins verður að vera þétt. Ef það er losað ætti að herða hamarinn strax eða skipta um hann með nýju hamarhandfangi. Handfang hamarsins verður að vera af viðeigandi lengd. Reynslan veitir hentugri lengd til að halda á hamrinum. Lengd höfuðs og framhandleggs er jöfn lengd handhamarsins; hægt er að nota handsveiflu þegar þörf er á litlum höggkrafti og nota ætti sveiflu á handlegg þegar þörf er á sterkum höggkrafti; athygli ber að nota þegar handleggs sveiflan er notuð Ekki skal smita boga hamarhaussins og handfangið á hamrinum með fitu.